Ze wilden van hun badkamer vooral één ding: rust

De bewoners hadden één woord voor wat ze wilden: rust. Een ruimte waar je 's ochtends en 's avonds niets ziet dat om aandacht vraagt.

Het huis is een herenhuis uit 1909 in het Belgisch Park. De badkamer is 5,5 m², met een raam, een hoge kast met deuren en een douche met de kraan op de wand. In een ruimte van dat formaat valt elke onrust op.

Rust begint onder je voeten. De oude vloer, hout met beton, ging eruit tot op de balklaag. Daarvoor in de plaats kwamen Lewis-platen met beton: een ondergrond die grote tegels draagt.

• Vloerverwarming, als mat op de nieuwe betonvloer en onder het zandcement.
• Een voorzetwand voor de inbouwkraan, zodat de kraan in de douchewand zit in plaats van erop.
• Een wandje met een nis van 30 cm diep tussen douche en wastafel, zodat flessen een vaste plek hebben.
• De hoge kast werd een rij open nissen: dezelfde opbergruimte, zonder kastdeuren.
• Grote tegels tot aan het plafond op de douche- en de spiegelwand; op de raamwand tot de vensterbank.

Een vergunning was niet nodig: het werk bleef binnen de bestaande badkamer.

Vóór de start lag vast wat TIVO deed en wat niet. De sloop, de nieuwe vloer, het timmerwerk, het tegelwerk met profielen, voeg en kit, het schilderwerk van plafond en deurkozijn en een hardhouten dorpel hoorden bij de opdracht. De tegels, het sanitair en het afmonteren vielen erbuiten. Zo was de grens duidelijk voordat er iets gesloopt werd.

Verder golden de vaste afspraken van de Zekerheidsaanpak: een faseplanning vóór de start, één vast aanspreekpunt en geen meerwerk zonder akkoord. Geen aanbetaling op arbeid. Alleen materialen, maatwerk en externe kosten vooraf. Arbeid volgt na aantoonbare voortgang.

Na vier weken, in september 2026, stond er een badkamer van 5,5 m² waar niets meer om aandacht vraagt. De kraan zit in de wand, de nissen geven alles een vaste plek en het tegelwerk loopt door tot het plafond.

Rust was de vraag. De rest volgde daaruit.